گلت خشک شد ولی       هرگز نمرده      زمان بوی تورو      از خونه برده          دلم خوش بود میای     یه شب تو خوابم      ولی چند ماه که      خوابم نبرده

دیگه مجبور نیستی      هرجا که میری    ازم اجازه ی رفتن بگیری     میشه با هرکی که می خوای بجوشی      اصلا هر چی دلت می خواد بپوشی   میشه به هرکی می خوای دل ببندی   یا با غریبه ها بگی بخندی    وقتی دیر می کنی   یا میری جایی   دیگه نیستم بهت بگم کجایی

نرو تنهام نذار با درد و غم هام     اگر چه دلخوری از خیلی از حرفام      به قرآنی که از      سایش گذشتم    خیلی تنهام 

خداحافظ که رفتم بی بهونه    این خونه دلم بدجوری   خونه    به جای سر به روی  شونه ی من  

 تو یادم خاطرات تو میمونه